Emma

 

 

Emma wilde niet eten...

We klopten aan bij Gonnie van Wijk omdat onze dochter van 9 al een tijd geen interesse in eten had. Hierdoor was aan tafel een machtstrijd ontstaan die wij niet gingen winnen. Verder zag ze er ook wat moe en bleek uit, was enigszins in zichzelf gekeerd en vaak dwars en boos bij het naar bed brengen. Ze was ook aan de kleine kant en leek haar klasgenoten qua centimeters maar niet in te halen. Na een uitgebreide intake, bleek dat er bij Emma waarschijnlijk 'oud zeer' zat op het gebied van hechting en (zelf)vertrouwen. Dit zou stammen uit een periode dat het met mij, als moeder, ook wat minder ging. Hier moest aan gewerkt worden...
Ze kreeg buisjes mee om aan te snuiven. Dit is voor kinderen een makkelijke manier van toedienen. Verder kregen we advies over hoe we de angel uit die vermoeiende 'tafelstrijd' konden halen. We hadden al van alles geprobeerd om haar aan het eten te krijgen; belonen, boos worden, voeren, prijzen en weg sturen. Allemaal tevergeefs.

Gonnie's methode bracht al snel verandering, dat kwam meteen de sfeer aan tafel ten goede. Maar bij homeopathie ben je er dan nog niet. Het hele 'mensbeeld' komt aan bod. Als reactie op de middelen werd Emma wat eenkennig en angstig. Vooral 's avonds. Ze wilde niet bij andere kinderen spelen en kreeg opnieuw de behoefte om bij ons te slapen, het leek erop alsof ze weer even klein wilde zijn en onze bescherming zocht.
Aan deze behoefte zijn we op advies van Gonnie ruimhartig tegemoet gekomen. Niet altijd makkelijk voor ons maar het deed haar duidelijk goed.
We zijn nu zo'n half jaar verder en Emma is erg opgeknapt. Ze heeft een gezonde kleur, is extraverter en gezelliger; ze lacht en kletst meer en toont veel genegenheid. Op school gaat het ook goed en makkelijk. Ze speelt weer bij andere kinderen en heeft plezier in eten en zelfs 'lekkere trek'. Dit viel ook andere mensen op. Ze is zeker 3 kilo aangekomen en al uit diverse kledingstukken gegroeid. Ook in de lengte. En, we hebben een beter en leuker contact met elkaar.

We gaan nog even door met de behandeling om de verbeteringen te laten beklijven. Maar ook, omdat ik me wel eens zorgen maakte dat ze in de toekomst mogelijk een eetstoornis zou ontwikkelen, ze vond zichzelf namelijk al wat 'te dik' toen ze 8 was en maar 20 kg woog... Ze was toen ook bang om te groeien en niet langer 'leuk en klein' gevonden te worden.
Inmiddels weegt ze een gezonde 26 kg en hoor ik haar gelukkig nooit meer over 'dik zijn'. Ik ben blij dat ik deze weg met haar ben ingeslagen en zal me bij problemen in de toekomst zeker weer melden. Het verrassende is dat ze op vele fronten is opgeknapt, terwijl het uitgangspunt voornamelijk 'slecht eten' was. Naast de homeopathie, komt er een flinke dosis psychologie bij kijken. Ook dat is Gonnie toevertrouwd. Het werpt o.a. een licht op hoe je het als ouder doet en hoe je zelf bent opgevoed. Heel interessant en heel nuttig. Ik kan het iedereen aanraden.

Pauline van Buringen
Amsterdam.

terug naar "Wat de patiënt vertelt..."